Zadzwoń:
„Moje słowa, moje czyny, moja odpowiedzialność”
Za mną niezwykle wartościowe spotkanie dotyczące odpowiedzialności prawnej nieletnich oraz profilaktyki hejtu i przemocy rówieśniczej.
Miałam ogromną przyjemność spotkać się z młodzieżą, aby porozmawiać o tym, gdzie przebiega granica między rówieśniczym żartem a sytuacją, w której w życie młodego człowieka wkraczają Policja oraz Sąd Rodzinny.
O czym rozmawiałam z uczniami?
Język i słowa mają wagę – to, jak się do siebie odzywamy, buduje naszą atmosferę. Słowa mogą wspierać, ale mogą też głęboko ranić. Warto pamiętać, że po drugiej stronie ekranu czy korytarza zawsze jest drugi człowiek i jego uczucia.
Prawa i godność każdego z nas – klasa to przestrzeń, w której każdy powinien czuć się u siebie. Dajmy sobie nawzajem prawo do bycia sobą, bez oceniania, wytykania palcami czy lęku przed odrzuceniem.
Gdzie kończy się żart, a zaczyna krzywda – granica przebiega tam, gdzie druga osoba przestaje się śmiać. Nagrywanie bez zgody, wykluczanie z grupy czy złośliwe komentarze to sytuacje, które ranią i niosą za sobą poważne konsekwencje.
Siła wrażliwości i reagowania – stanięcie po stronie pokrzywdzonego czy zgłoszenie problemu dorosłemu to nie „donosicielstwo”, lecz wyraz dojrzałości i prawdziwej odwagi. Reagując, dbamy o bezpieczeństwo nas wszystkich.
W dobie docierających do nas niepokojących wiadomości o aktach przemocy w szkołach wyraźnie widzimy, jak kluczowe jest każde działanie edukacyjne i profilaktyczne.
Serdecznie dziękuję za zaproszenie i zaufanie, uczniom zaś – za niezwykłą aktywność, dojrzałość oraz ogromną liczbę dociekliwych pytań, które wywołały naprawdę żywą i potrzebną dyskusję.
Wierzę, że edukacja prawna od najmłodszych lat to klucz do budowania bezpiecznego środowiska dla dzieci i młodzieży. 
